Van verslaving naar herstel

Over verslaving, criminaliteit en herstel

*Steven en zijn persoonsgegevens zijn geanonimiseerd. Zijn echte naam is bekend bij de redactie.

De 22-jarige Steven leidt tegenwoordig een rustig leven. Maar de weg daar naartoe was niet makkelijk. Op zijn veertiende gebruikte hij voor het eerst drugs. “Ik was op vakantie en had daar vrienden die blowden. Ik had het zelf nog nooit gedaan, maar ik zag hoe rustig ze werden. Mijn hoofd was altijd druk, dus ik dacht: misschien helpt het mij ook”, vertelt Steven. Wat begon uit nieuwsgierigheid, veranderde al snel in dagelijks gebruik.

“Ik begon met blowen en voor ik het wist, deed ik het elke dag. Dat ging snel,” zegt Steven. “Binnen korte tijd raakte ik betrokken bij drugshandel. Eerst softdrugs, maar al snel gebruikte ik ook harddrugs en kwam ik in aanraking met designerdrugs en medicijnen.” Om aan drugs te komen, zocht Steven op Telegram naar groepen met prijslijsten. “Je stuurt een berichtje en een paar dagen later ligt het in de brievenbus.”

De rol van zijn familie

De moeder van Steven speelde een belangrijke rol in zijn weg naar herstel. Ze kon hem niet altijd tegenhouden, maar ze bleef hem hulp aanbieden, bijvoorbeeld via zorginstellingen. “Mijn moeder was altijd consistent. Als ze boos was, wist ik dat ik moest oppassen. Maar ik bleef toch stiekem gebruiken en handelen.” Steven groeide op zonder vader. “Ik miste iemand die zegt: ‘nu is het klaar’. Dat had ik niet.”

Een belangrijk keerpunt kwam op een avond in de kroeg. Steven verkocht hier drugs aan een meisje uit het dorp en ze raakte ervan in coma. Steven schrok hier enorm van. “Ik dacht: dit kan mensenlevens kosten. Toen ben ik gestopt met verkopen.”

Het dieptepunt

Ondertussen ging zijn eigen verslaving nog wel door, met grote gevolgen. Steven was verslaafd aan cocaïne en gebruikte designerdrugs zoals 3-MC en 4-MEC. Hij verloor zijn werk, zijn gezondheid ging achteruit en zijn sociale leven stortte in. “Mijn huid werd grauw en om de drie dagen viel mijn lichaam gewoon uit, dan kon ik niets meer. Mijn moeder en zusje maakten zich grote zorgen.”

Een nieuw begin

Omdat Stevens moeder niet tot hem door kon dringen, stapte ze naar een jongerenwerker. Uiteindelijk gingen ze met z’n allen in gesprek. Al snel kwam er een plek vrij bij een kliniek en binnen twee weken kon Steven beginnen aan zijn behandeling. “Het was geen toeval dat er een plek vrijkwam: het was Gods plan”, vertelt Steven. Na een periode in de kliniek begon hij aan zijn herstel. Hij vond steun in zijn geloof, in de mensen om hem heen en in zijn opleiding.

Boodschap aan ouders

Steven heeft een duidelijke boodschap aan ouders: toon interesse in de leefwereld van je kind, wees consequent en durf duidelijke grenzen te stellen. “Ook al lijkt het alsof je kind niet luistert, die regels blijven hangen. En dat kan op een belangrijk moment het verschil maken.”

Door de diepe gesprekken die Steven had met zijn moeder, kon hij uiteindelijk goede hulp vinden. Volgens hem groeien veel jongeren in kwetsbare situaties op in een omgeving waar criminaliteit en drugsgebruik normaal lijken. “Zeker in gezinnen waar al lange tijd problemen spelen, hebben ouders het zelf ook moeilijk. Ik heb geluk gehad met een sterk vangnet. Ik heb weer nuchter leren leven en allerlei tools ontvangen om op een eerlijke manier naar mezelf te kijken.”

Steven is inmiddels drie jaar clean, heeft zijn opleiding afgerond en heeft een baan. Over zijn toekomst is hij glashelder: “Ik wil een stabiel leven: huisje, boompje, beestje.” Dankzij de hulp die hij kreeg en zijn sterke vangnet, kijkt hij met vertrouwen naar wat de toekomst brengt.